พบ 12 บทความที่แท็กนี้
ข้อมูล UK Biobank จากอุปกรณ์วัดความเคลื่อนไหวจริงในคนกว่า 83,000 คนพบว่าเวลายืนไม่สัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหัวใจที่ลดลงเลย แต่ยืนนานเกิน 2 ชั่วโมงต่อวันกลับเพิ่มความเสี่ยงเส้นเลือดขอดและหลอดเลือดดำเรื้อรังแทน
งานทดลองขนาดใหญ่ 3 ชิ้นในคนรวมกันกว่า 40,000 คน ทั้ง VITAL-DEP, DO-HEALTH และ D-Health ตอบตรงกันหมดว่าวิตามินดีเสริมไม่ได้ลดความเสี่ยงซึมเศร้า ไม่ได้ลดอัตราเสียชีวิต และไม่ได้ช่วยผลลัพธ์สุขภาพหลักในผู้สูงอายุที่ไม่ได้ขาดวิตามินดีอย่างรุนแรง
การทดลอง TRAVERSE ซึ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เรื่องนี้ในชายกว่า 5,246 คน พบว่าเทสโทสเตอโรนไม่เพิ่มความเสี่ยงหัวใจอย่างที่กลัว แต่กลับพบว่ากระดูกหักมากกว่ากลุ่มยาหลอก สวนทางกับความเชื่อที่ว่าเทสโทสเตอโรนช่วยเสริมกระดูกให้แข็งแรงขึ้น
งานวิจัยจากคนรวมกันเกือบล้านคนชี้ตรงกันว่าความฟิตของหัวใจและปอด (VO2max) ที่วัดได้ตั้งแต่วัยหนุ่มสาว ทำนายอัตราการเสียชีวิตในอนาคตได้แม่นยำ ทั้งยังสัมพันธ์กับความเสี่ยงมะเร็งลำไส้ใหญ่และเบาหวานที่ต่ำลงชัดเจนในกลุ่มที่ฟิตที่สุด
งานวิจัยที่ควบคุมอย่างเข้มงวดพบว่าการหายใจแบบ cyclic sighing ทำให้อารมณ์ดีขึ้นกว่านั่งสมาธิ แต่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาอย่าง HRV เลยในทั้งสองกลุ่ม และนั่งสมาธิกลับลดความวิตกกังวลได้มากกว่าเล็กน้อยด้วยซ้ำ สะท้อนว่าจังหวะการหายใจอาจไม่ใช่กลไกหลักอย่างที่เข้าใจกัน
งานทดลองในมนุษย์ 5 ชิ้นตั้งแต่ปี 2021 พบว่า NMN เพิ่มระดับ NAD+ ในเลือดได้จริงและช่วยความไวต่ออินซูลินในบางกลุ่ม แต่ผลต่อความแข็งแรงร่างกายหรือหลอดเลือดส่วนใหญ่ยังอ่อนหรือพบเฉพาะกลุ่มย่อย ยังห่างไกลจากคำโฆษณา 'ชะลอวัย' ที่ขายกันอยู่
งานวิจัยจาก JAMA และ Nature Communications พบว่าการกินแบบจำกัดเวลา (IF) ไม่ได้ลดน้ำหนักมากกว่าการคุมแคลอรี่แบบปกติเสมอไป แต่จังหวะเวลาที่กินสำคัญมาก การกินในช่วงเช้าให้ผลดีต่อน้ำตาลในเลือดและการลดน้ำหนักกว่าการกินช่วงบ่ายหรือเย็นอย่างชัดเจน
ข้อมูลจากคนอเมริกันกว่า 22,000 คนพบว่าคนที่กินครีเอทีนจากอาหารมากมีความเสี่ยงซึมเศร้าต่ำกว่าคนที่กินน้อยถึง 32% และงานทดลองพบว่าครีเอทีนขนาดสูงช่วยความจำระหว่างอดนอนได้จริง แต่งานวิเคราะห์อภิมานล่าสุดพบผลต่อซึมเศร้าที่ยังเล็กเกินกว่าจะมีความหมายทางคลินิก
งานวิเคราะห์อภิมานหลายชิ้นยืนยันตรงกันว่าอัชวินฑะช่วยลดความเครียด ความวิตกกังวล และระดับคอร์ติซอลได้จริงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แม้ผลต่อคุณภาพการนอนหลับจะยังค่อนข้างเล็กและชัดเจนเฉพาะในคนที่มีปัญหานอนไม่หลับอยู่แล้ว
หลายคนเคยมีประสบการณ์แบบนี้ — เปิดโซเชียลมีเดียด้วยความรู้สึกปกติดี แต่พอเลื่อนฟีดผ่านรูปเพื่อนไปเที่ยวต่างประเทศ เพื่อนร่วมงานได้เลื่อนตำแหน่ง หรือคนรู้จักที่ดูมีชีวิตสมบูรณ์แบบไปหมด กลับรู้สึกแย่ลงโดยไม่รู้ตัว ปรากฏการณ์นี้เกี่ยวข้องกับกลไกทางจิตวิทยาที่เรียกว่า upward social comparison หรือการเปรียบเทียบตัวเองกับคนที่ดูดีกว่าตัวเอง คำถามที่น่าสนใจคือ โซเชียลมีเดียทำให้กลไกนี้รุนแรงขึ้นจริงหรือไม่ และขนาดของผลกระทบต่อสุขภาพจิตมากแค่ไหนกันแน่ เพราะงานวิจัยในช่วงหลังเริ่มพบว่าเรื่องนี้ซับซ้อนและมีขนาดผลเล็กกว่าที่สื่อมักนำเสนอมาก
ลองนึกภาพวันที่คุณได้กินอาหารมื้อโปรด ได้ชมพระอาทิตย์ตกสวยๆ หรือได้ยินคำชมจากคนที่คุณเคารพ ความรู้สึกดีๆ เหล่านั้นมักจะผ่านไปเร็วมาก บางครั้งเราถึงกับจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมื่อเช้ากินอะไรอร่อยไป หรือเมื่อวานมีเรื่องดีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ทั้งที่เรื่องแย่ๆ กลับติดอยู่ในหัวได้นานกว่ามาก คำถามที่นักจิตวิทยาเชิงบวก (positive psychology) สนใจมานานหลายสิบปีคือ เราจะ "ยืดอายุ" ความสุขจากช่วงเวลาดีๆ เหล่านี้ให้อยู่กับเรานานขึ้นได้อย่างไร คำตอบส่วนหนึ่งอยู่ในแนวคิดที่เรียกว่า Savoring หรือการดื่มด่ำกับประสบการณ์เชิงบวกอย่างตั้งใจ ซึ่งมีงานวิจัยรองรับต่อเนื่องมาตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 จนถึงงานวิเคราะห์อภิมานที่เพิ่งตีพิมพ์เมื่อไม่นานมานี้
คุณเคยได้ยินคำแนะนำเรื่องสุขภาพแบบ "นอนให้พอ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ กินอาหารดีๆ" มาเยอะแล้วใช่ไหมครับ แต่มีปัจจัยหนึ่งที่มักถูกมองข้ามว่าเป็นแค่ "เรื่องดีๆ ที่มีก็ดี" นั่นคือความสัมพันธ์ทางสังคมที่มีคุณภาพ งานวิจัยทางระบาดวิทยาที่สะสมมาตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1970 จนถึงปัจจุบันชี้ตรงกันว่า การขาดความสัมพันธ์แบบนี้เป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเสียชีวิตที่วัดขนาดผลได้จริง และในหลายการศึกษาขนาดของผลกระทบนี้ใกล้เคียงกับปัจจัยเสี่ยงที่เรารู้จักกันดีอย่างการสูบบุหรี่หรือโรคอ้วน บทความนี้จะพาไปดูว่างานวิจัยเหล่านี้บอกอะไรจริงบ้าง และสิ่งสำคัญไม่แพ้กันคือมันบอกอะไร "ไม่ได้" ด้วย