
ทำไมความรู้สึก "ทึ่งจนลืมหายใจ" ถึงดีต่อใจกว่าที่คิด
ลองนึกภาพตัวเองยืนอยู่หน้าหุบเขาลึกสุดลูกหูลูกตา หรือแหงนมองท้องฟ้าคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวนับล้าน วินาทีนั้นความคิดเกี่ยวกับตัวเองมักจะเงียบลงไปชั่วขณะ ราวกับตัวเราเล็กจิ๋วลงเมื่อเทียบกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า นักจิตวิทยาเรียกอารมณ์แบบนี้ว่า "awe" หรือความรู้สึกตื่นตะลึง/ทึ่งเกินตัวตน และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นักวิจัยเริ่มพิสูจน์ได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่าอารมณ์ที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเฉพาะตอนไปเที่ยวสถานที่ยิ่งใหญ่นี้ จริงๆ แล้วสร้างได้จากการเดินเล่นในสวนใกล้บ้าน และส่งผลต่อความเครียด ความเมตตา และแม้แต่อาการซึมเศร้าได้อย่างวัดผลได้จริง คำถามคือ กลไกเบื้องหลังมันคืออะไร และเราจะ "ฝึก" ความรู้สึกทึ่งให้เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันได้อย่างไร

